کتاب کنز الجامع نوشته شیخ صابر مغربی در بهمن سال ۱۴۰۱ به صورت دست نویس نگارش یافته است. این نسخه که به دو زبان فارسی و عربی تدوین شده، مجموعه ای از دستورالعمل های عملی و جداول محاسباتی را در خود جای داده است. با توجه به تاریخ نگارش این اثر در سال ۱۴۰۱، این نسخه در دسته آثار متأخر قرار می گیرد و محتوای آن مستقیماً به موضوعات مرتبط با طالع بینی و طلسمات می پردازد.
ساختار و سرفصل های کتاب
این نسخه خطی از بخش های متنوعی تشکیل شده است که هر کدام به یک حوزه خاص از دستورات عملی اختصاص دارد. مؤلف در این کتاب تلاش کرده است تا علاوه بر ارائه جداول، روش های اجرایی را نیز به صورت گام به گام بیان کند. سرفصل های اصلی این کتاب به شرح زیر است:
- جدول تحسی طالع بروج و کواکب برای محاسبات نجومی و طالع بینی
- طلسمات باطل السحر و دستورات مربوط به قفل فتح
- طلسمات و روش های جلب و احضار محبوب
- دستورهای عملی برای انصراف عمار مکان و نحوه کشیدن حصار
- امضاها و خوادم مرتبط با اجرای دستورات کتاب
در بیشتر بخش های کتاب، توضیحات به گونه ای تنظیم شده که خواننده با تسلط نسبی به زبان های فارسی و عربی می تواند ساختار دستورات را دنبال کند. جداول موجود در این نسخه برای محاسبات طالع بروج طراحی شده اند و در کنار آن ها، طلسمات باطل السحر و روش های احضار قرار گرفته است. شاید برای برخی از خوانندگان، درک دقیق برخی امضاها یا نام خوادم نیاز به پیش زمینه ای در متون مشابه داشته باشد.
نسخه کنز الجامع شامل متون دست نویس به دو زبان فارسی و عربی است که برای استفاده از جداول طالع و طلسمات آن، آشنایی با رسم الخط های دست نویس و اصطلاحات مرتبط اهمیت دارد.
ویژگی های نگارش و وضعیت نسخه
کیفیت اسکن این نسخه در وضعیت خوبی قرار دارد و تمامی صفحات، جداول و خطوط نوشته شده به صورت واضح قابل مشاهده هستند. با این حال، به دلیل دست نویس بودن متن، ممکن است در برخی صفحات خواندن کلمات زمان بیشتری نیاز داشته باشد. شیخ صابر مغربی در این کتاب مباحثی مانند انصراف عمار مکان و حصار را در کنار طلسمات جلب و احضار آورده و در بخش هایی نیز به امضاها و خوادم اجرای کتاب اشاره کرده است.
این کتاب بدون حاشیه پردازی های طولانی، مستقیم به سراغ اصل دستورات و جداول رفته است. برای بررسی دقیق این نسخه، پیشنهاد می شود ابتدا به جداول طالع بروج توجه کنید، چرا که این بخش پایه و اساس بسیاری از دستورات بعدی کتاب را تشکیل می دهد. همچنین، بخش مربوط به عمار مکان و حصار که در اواسط کتاب آمده است، دستورالعمل های عملی مشخصی دارد که باید با دقت مطالعه شود. این اثر برای کسانی که به دنبال بررسی ساختار نسخه های دست نویس متأخر هستند، مرجع مناسبی به شمار می آید.
