ویژگی های ظاهری و ساختار متن
این نسخه خطی در ۸۴ صفحه فیزیکی نگارش شده و کیفیت اسکن آن به حد خوبی رسیده که خواندن متن را امکان پذیر می کند. کتاب به دو زبان فارسی و عربی تدوین شده است؛ به طور کلی فرمول ها، ادعیه ها و اسماء به زبان عربی و راهنماهای اجرایی یا توضیحات حاشیه ای به زبان فارسی ثبت گردیده اند. این دوزبانه بودن الگو رایجی در دفترهای مجربات است که کاتب یا مالک نسخه برای استفاده عملی خود تدوین کرده اند. چیدمان متن به صورت یادداشت های متوالی است بدون مقدمه ای نظری یا فهرست مفصل در آغاز کتاب، و این امر نشان می دهد که اثر بیشتر به عنوان یک ابزار کاربری (دفترچه عمل) بوده تا یک رساله علمی برای تدریس. تعداد صفحات متوسط نشان می دهد که این دفترچه مجموعه ای متمرکز از مجربات است، نه یک موسوعه گسترده.
محتوای عملیات و دعانویسی
قلب این دفتر بر روی سه محور اصلی می چرخد: استخدام ملک عبدالواحد در بازه سه روزه، زجر دعوة جامعه برای احضار ملوک جن، و مجموعه اسماء عظام برای تسخیرات. دستورالعمل استخدام ملک عبدالواحد به صورت قدم به قدم و با تعیین اوقات و شرائط خاصی عرضه شده که اجرای آن نیازمند آشنایی پیشین با اصطلاحات علم حروف و آداب احضار است. زجر دعوة جامعه نیز به عنوان یک دعای جامع در متون علوم غریبه شناخته می شود و در این نسخه با دقت نگارش شده است. بخش سوم شامل اذکار و ادعیه کوتاه تر برای تسخیر و تسلیط بر موکلین است که برخی از آن ها به صورت جداول یا خطوط جدا شده در متن ظاهر می شوند.
از آنجا که نام کاتب و تاریخ کتابت در نسخه قید نشده، و خط دستی ممکن است در بخش هایی دچار کدری یا اختصارات شخصی باشد، مطالعه این متن نیازمند تسلط بر خط خوانی نسخ خطی و دانش پیشین در مبنای عملیات است. شما نمی توانید بدون زمینه قبلی مستقیماً از این دستورات استفاده کنید.
موضوعات اصلی نسخه عبارتند از:
- دستورالعمل استخدام ملک عبدالواحد در سه روز
- دعای مخصوص و اسماء عظام برای تسخیرات
- زجر دعوة جامعه برای احضار ملوک جن
- دستورات و اذکار مجرب در علوم غریبه و دعانویسی
این نسخه به دلیل خطی بودن و فاقد بودن شرح حال تألیف، اطلاعاتی درباره مبدأ انتقال علم یا سند راوی ندارد. اگر شما به بررسی ساختار عملیاتی دفترهای مجربات یا مقایسه متون احضار موکلین علاقه دارید، این اثر نمونه ای قابل استناد از ژانر «دفترچه یادداشت عملی» محسوب می شود. با این حال، فقدان اطلاعات کدیکولوژیک دقیق مانع از تاریخگذاری قطعی اثر می شود.
